Fotomontaż

Fotomontaż-obraz uzyskany poprzez zmontowanie 

kilku fotografii, ich wycinków lub innych 

elementów graficznych

Fotografia analogowa

Fotografia to zbiór wielu różnych technik, których celem jest zarejestrowanie trwałego, pojedynczego obrazu za pomocą światła. 

Pierwowzorem aparatu fotograficznego jest Camera obscura czyli prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać rzeczywisty obraz. 

Schemat działania camery obscura

Budowa aparatu

MATERIAŁY ŚWIATŁOCZUŁE-materiały zmieniające właściwości pod wpływem światła.

Negatyw i pozytyw

Prezentacja Mój komputer

Prezentacja

Fryzjer

https://docs.google.com/drawings/d/1d3UpelcF-cEybtxoJ_3U-TZroL5e2VvMQi3CmDGVYfk/edit?usp=sharing

Sieci komputerowe

žGrupa kilku komputerów, połączonych ze sobą za pomocą dowolnego medium transmisyjnego w celu wymiany danych i współdzielenia zasobów sieciowych to sieć komputerowa.
Główne zalety sieci komputerowych;
žszybkość, oszczędność czasu i bezproblemowość w przenoszeniu danych, plików i programów z jednego komputera na inny (nawet znajdujący się w drugim końcu świata);możliwość korzystania ze wspólnych zasobów;
Główne wady sieci komputerowych;
žwysokie ceny urządzeń sieciowych i medium transmisyjnych;žzagrożenia związane z działaniem „sieciowych włamywaczy”, hakerów (np. usunięcie danych, uszkodzenie systemu);
žproblemy związane z tworzeniem i zarządzaniem sieci (np. zakłócenia, awarie, podłączanie wszystkich urządzeń i zasobów sieciowych kablami);
Urządzenia sieciowe;
žKarta sieciowa
žKoncentrator (Hub)
žPrzełącznik (Switch)
žRouter
žAccess Point
žWtórnik (Repeater)
žBridge
žkabel RJ45 (Skrętka)
žkabel koncentryczny
žświatłowód
žfale radiowe
Podział sieci komputerowych ze względu na topologię:

žszynowa (magistralowa)

žpierścieniowa
žgwiazdy
Internet-žjest logicznie połączony w jednorodną sieć adresową opartą na protokole IP (Internet Protocol); žumożliwia wymianę danych pomiędzy komputerami na całym świecie; nie posiada jednego, centralnego komputera zarządzającego całą siecią, lecz składa się z wieluset różnych sieci

KOMUNIKACJA I WYMIANA INFORMACJI W INTERNECIE

KOMUNIKACJA  W INTERNECIE

• e-mail
• czat
• komunikator
• grupa dyskusyjna 
• forum dyskusyjne
• web 2.0
• blog 
• FTP

TO CIEKAWE  :-) 

najstarszą formą komunikacji

internetowej jest E-MAIL

KILKA INFORMACJI NA TEMAT MOŻLIWOŚCI KOMUNIKOWANIA SIĘ W INTERNECIE

1)– rodzaj rozmowy między dwoma lub wieloma użytkownikami komputerów za pośrednictwem Internetu lub innej sieci komputerowej, polegającej na naprzemiennym przesyłaniu wiadomości tekstowych.

2)-program komputerowy pozwalający na przesyłanie natychmiastowych komunikatów pomiędzy dwoma lub większą liczbą komputerów, poprzez sieć komputerową, zazwyczaj Internet (dlatego komunikatory internetowe). Od poczty elektronicznej różni się tym, że oprócz samej wiadomości, przesyłane są także informacje o obecności użytkowników, co zwiększa znacznie szansę na prowadzenie bezpośredniej konwersacji.

3) – przeniesiona do struktury stron WWW forma grup dyskusyjnych, która służy do wymiany informacji i poglądów między osobami o podobnych zainteresowaniach przy użyciu przeglądarki internetowej.

4) – potoczne określenie serwisów internetowych, powstałych po 2001, w których działaniu podstawową rolę odgrywa treść generowana przez użytkowników danego serwisu.

PRZYKŁADOWE KOMUNIKATORY:

• GADU-GADU
• MESSENGER
• TLEN 
• SKYPE
• I WIELE INNYCH

CHMURA:Chmura likwiduje wszelkie ograniczenia sprzętowe oraz zapewnia dostęp do danych z dowolnego, podłączonego do internetu komputera lub urządzenia przenośnego. Zaimplementowanie tego rodzaju rozwiązań oznacza dla organizacji i przedsiębiorstw przerzucenie odpowiedzialności za szczegóły techniczne czy utrzymywanie infrastruktury na dostawcę.

ROZWIĄZYWANIE PROBLEMÓW

WYDAWANIE RESZTY

Problem wydawania reszty – zagadnienie z dziedziny algorytmiki, problem polegający na wybraniu z danego zbioru monet o określonych nominałach takiej konfiguracji, by wydać żądaną kwotę przy użyciu minimalnej liczby monet. Jego rozwiązania są wykorzystywane w automatach z napojami, bankomatach itd.

Rozwiązanie

Poniżej pokazano dwa popularne rozwiązania tego problemu dla wariantu problemu, w którym zakłada się dostępność dowolnej liczby monet każdego nominału: jedno przy pomocy algorytmu zachłannego, drugie z wykorzystaniem programowania dynamicznego.

Niech:

k – żądana kwota; według przykładu 13

n – największy element zbioru nominałów

X – liczba potrzebnych monet; początkowo 0

SCHEMAT  BLOKOWY

ALGORYTM ZACHŁANNY-Algorytm zachłanny jest poprawny dla tego problemu w większości stosowanych obecnie systemów monetarnych, jednak nie działa np. dla systemu (1, 4, 5) (kontrprzykładem jest kwota 8).

W tym przypadku, algorytm będzie wartość:

k – w każdym kroku pomniejszał o n

n – porównywał z wartością k, by stwierdzić, czy jest ona mniejsza lub równa

x – w każdym kroku zwiększał o 1

Algorytm odejmuje od zadanej kwoty największy spośród nominałów mniejszych i równych kwocie. Następnie, o ile kwota jest większa od zera, powtarza czynność. Liczba powtórzeń jest liczbą potrzebnych monet.

Wadą rozwiązania zachłannego jest brak możliwości wykorzystania w przypadku, gdy nominały mogą być tak dobrane, że nie zawsze znajdzie się nominał, przez który kwota dzieli się bez reszty. Przykładem jest sytuacja z życia codziennego: nominały w bankomatach to zwykle 20, 50, 100 i 200 zł. Algorytm zachłanny zastosowany przy takich nominałach dla kwoty 60 zł nie zadziałałby – w pierwszym kroku pomniejszyłby kwotę o 50 zł, pozostawiając 10 zł; tak mała kwota nie może być wydana przy użyciu w/w nominałów.

W bankomatach stosowany jest więc algorytm z wykorzystaniem programowania dynamicznego.

Algorytm zachłanny zapisany w C++:

// k – zadana kwota, x=0 – wynik
// N – zbiór nominałów (tablica o długości l) 
while (k > 0)                                // dopóki kwota większa od zera
{
    int n = 0;                               // n – maksymalny nominał mniejszy lub równy kwocie
    for (int i = 0; i < l; ++i)              // wśród wszystkich nominałów...
    {
        if ((N[i] <= k) && (N[i] > n))       // ...znajdź n
            n = N[i];
    }
    k -= n;                                  // pomniejsz kwotę o n
    ++x;                                     // zwiększ wynik o 1
}